Jasper in Canada

Terug naar overzicht

Jasper Ameloot

 

Hallo, ik ben Jasper en ik heb - zoals je misschien wel weet - van september tot en met november even vaarwel gezegd aan mijn Belgisch schoolleven. Natuurlijk kwam er iets in de plaats en dat was een fantastische ervaring in Central Okanagan in British Columbia, Canada.

Het is het moment om nieuwe dingen te ontdekken, fantastische mensen te leren kennen en een van die dromen na te jagen.

 

Om eerlijk te zijn: wat me over de streep haalde was het niet het idee van een nieuwe ervaring of het leren of op z’n minst bijschaven van een vreemde taal. Ik was eigenlijk gewoon school in België even nogal beu. De gedachte van iets te leren daar en een fantastische ervaring op te zoeken kwam pas later. Dus zo begon ik te googelen en vond een organisatie die hun programma goed voorstelde. De volgende stap was om erover te praten met de school en na een gesprek met mevrouw De Ruyck, stond ik weer een stap verder. En zo kwamen we tot het moment waarop ik zou vertrekken. En ja, ik heb veel getwijfeld voor mijn vertrek, maar eens aangemeld kan je niet meer terug, en misschien is het maar best zo.

Dan komt het moment dat je je gastgezin ontmoet aan de luchthaven en daar start je Canadese ervaring pas echt. Ineens moet je Engels praten. Dat is in het begin wat beangstigend, maar ik heb ervaren dat gewoon doen de enige en beste optie is, en na een goede week ben je dat zelfs al gewoon. Als er iets is waar je je niet door moet laten afschrikken, dan is het dat wel.

Daarna wordt het eigenlijk alleen maar beter. Uiteraard zijn er ‘ups and downs’, maar er zijn zonder twijfel meer toppen dan dalen. Soms miste ik het leven dat ik gewoon was en zeker als er eens iets mis liep, maar er waren veel meer momenten dat ik dacht: "Wow, this is amazing and now I feel like the happiest I’ve ever been!” Ok, misschien niet letterlijk dat maar ik voelde me echt gelukkig; zo maakte ik vrienden van over de hele wereld, had de kans om dingen te doen die ik anders nooit zou doen en kon dagelijks een adembenemend landschap bewonderen.

En dan kwam de dag die voor mij (en zowat alle anderen) gerust nog later mocht vallen, 26 november (eigenlijk begon het zelfs al de vijfentwintigste). Je realiseert je pas echt dat het bijna gedaan is als je aan de leerkrachten moet beginnen vertellen dat het je laatste les is bij hen. Het is nauwelijks te beschrijven hoe het voelt als je daar weggaat; je wilt graag blijven want je hebt daar een hele hoop nieuwe vrienden en familie, maar tegelijk kijk je er naar uit om je andere familie en vrienden weer terug te zien. Ik kan je vertellen dat er velen met tranen in de ogen stonden toen de internationale leerkracht enkele woorden zei over ons afscheid.

Dus als je mij nu na deze ervaring zou vragen of ik het zou aanraden, dan is het antwoord een absolute JA! Het is het moment om nieuwe dingen te ontdekken, fantastische mensen te leren kennen en een van die dromen na te jagen.

En als je vragen zou hebben dan beantwoord ik die graag, vind me op school, ik zou daar ergens moeten rondlopen of stuur me een mailtje, of contacteer me op eender welke andere manier die je kan bedenken.

See ya!

 

Jasper Ameloot

 

Terug naar boven

Terug naar overzicht